Coho, kiżucz, łosoś srebrny — to jedna i ta sama ryba z Pacyfiku. Wyjaśniamy, czym różni się od łososia atlantyckiego z hodowli, jak smakuje i jak ją przyrządzić, żeby nie wyszła sucha.
Kiżucz, coho, łosoś srebrny — to ta sama ryba
Pod trzema nazwami kryje się jeden gatunek: Oncorhynchus kisutch. Po polsku to kiżucz albo łosoś srebrny, po angielsku coho lub silver salmon, w unijnym wykazie gatunków handlowych ma kod FAO COH. Nazwa „coho” przyjęła się na Alasce i to ona najczęściej trafia na etykiety.
To ryba Pacyfiku — żyje od Alaski po Kalifornię, a po azjatyckiej stronie oceanu sięga Kamczatki. W morzu ma srebrne boki i ciemnoniebieski grzbiet; w czasie tarła, już w rzece, boki robią się jasnoczerwone, a głowa niebiesko-zielona. Dorasta średnio do 70 cm, wyjątkowo do ponad metra. Typowa ryba, która trafia do sklepu, waży 2,5–4,5 kg — czyli akurat tyle, żeby jedna sztuka wystarczyła na kilka posiłków dla rodziny.
Czym różni się od łososia atlantyckiego
Najkrócej: to inny rodzaj ryby, z innego oceanu i najczęściej z innego sposobu pozyskania. Łosoś atlantycki (Salmo salar), który leży na każdej ladzie, pochodzi prawie zawsze z hodowli. Coho łowi się głównie na Pacyfiku.
| Łosoś coho (kiżucz) | Łosoś atlantycki | |
|---|---|---|
| Gatunek | Oncorhynchus kisutch | Salmo salar |
| Ocean | Pacyfik | Atlantyk |
| Pochodzenie | najczęściej połów | prawie zawsze hodowla |
| Tłuszcz (100 g, surowy) | ok. 5,6 g | ok. 10,8 g |
| Kolor mięsa | intensywnie pomarańczowo-czerwony | jaśniejszy, łososiowy |
| Typowa waga sztuki | 2,5–4,5 kg | 3–6 kg |
Różnica w tłuszczu jest tu najważniejsza dla kuchni. Coho ma go mniej niż połowę tego, co hodowlany atlantycki (dane USDA dla surowego mięsa), więc wybacza mniej błędów przy pieczeniu — o tym niżej. W zamian daje czystszy, mniej tłusty smak i wyraźniejszy kolor na talerzu.
Jak smakuje
Mięso coho jest delikatne, o wyraźnej łososiowej nucie, ale bez tłustego posmaku, który części osób przeszkadza w hodowlanym łososiu. Włókna są drobniejsze, po upieczeniu ryba ładnie się rozdziela na płatki. Jest to dobra ryba na pierwszy raz dla kogoś, kto „nie lubi łososia” — bo zwykle nie lubi właśnie tłustości.
Jak każdy łosoś, coho jest źródłem kwasów omega-3, białka i witaminy D.
Jak przyrządzić, żeby nie wyszła sucha
Cała sztuka polega na tym, żeby pamiętać o niższej zawartości tłuszczu:
- Krótszy czas, wyższa temperatura. Stek albo dzwonko piecze się w 200°C przez 12–15 minut, nie dłużej. Filet z całej ryby — 10–12 minut.
- Skóra chroni mięso. Jeśli pieczesz kawałek ze skórą, układaj go skórą do dołu — działa jak podkładka i trzyma sok.
- Odrobina tłuszczu z zewnątrz. Łyżka oliwy albo kawałek masła na wierzchu robi tu większą różnicę niż przy atlantyckim.
- Rozmrażaj powoli. Noc w lodówce, nigdy w ciepłej wodzie — inaczej ryba odda sok jeszcze przed patelnią.
- Sprawdzaj widelcem, nie zegarkiem. Gotowa ryba rozdziela się na płatki, ale w środku jest jeszcze wilgotna i lekko ciemniejsza.
Coho świetnie znosi grilla, piekarnik i patelnię grillową. Dobrze pasuje do cytryny, koperku, czosnku i masła — czyli do tego samego zestawu, co nasz łosoś pieczony z ziołami.
Co dostajesz u nas
Sprowadzamy mrożonego coho w całych sztukach 2,7–4,0 kg. To najbardziej opłacalna forma: z jednej ryby wychodzą steki na obiad, kawałki na zupę i brzuszki na przekąskę. Kto woli gotowe porcje, u nas znajdzie też steki z łososia atlantyckiego i kawałki filetu na skórze.
Rybę mrozimy raz, zaraz po połowie — dlatego prosimy, żeby po rozmrożeniu nie zamrażać jej ponownie.
Produkty z tego poradnika
Mrożony łosoś Coho 2,7-4,0 kg luz
Łosoś Atlantycki stek
Kawałki filetu łososia na skórze luz
